خدمت کردن به مردم در زمانیکه آنها را دوست بداری، لذت است نه وظیفه

روزی به دختر جوانی برخوردم که آرزو داشت عضو تیم شنای آمریکا برای مسابقات المپیک شود. واقعیت این بود که می بایست هر روز راس ساعت چهار صبح از خواب بر می خاست و به مدت سه ساعت پیش از رفتن به مدرسه، تمرین شنا می کرد. همچنین از رفتن به مهمانی با دوستانش در شب های شنبه، چشم می پوشید. باید به سختی درس می خواند و سطح نمراتش را بالا نگه می داشت، درست مانند بقیه ی افرادی که در تیم بودند. وقتی از او پرسیدم که چه چیزی او را وادار به چنین فداکاری و بلندپروازی کرده است؟! پاسخ شنیدم: «من این کار را به خاطر خودم و مردمی که دوستشان دارم، انجام می دهم. این عشق است که موانع را برایم صاف می کند و مرا به سوی از خود گذشتگی سوق می دهد.» زمانی که مردم را دوست دارید، خدمت به آنها یک « لذت» است، نه یک « وظیفه». رابرت شولتز – منبع اصلی: تو، تویی؟  -امیر رضا آرمیون

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>